w miłym towarzystwie...

Zaskakuje mnie to moje życie co dnia bardziej. Pełno w nim dobrych Ludzi :)

Pani Terenia Wądzińska zaproponowała mi, że zorganizuje dla mnie spotkanie z Paniami. 

Jak powiedziała tak się stało.

Lubię takie spotkania, ponieważ opowiadam na nich o tym, czym się zajmuję - filcowanie i nauczanie i malowanie metodą Vedic Art. Zdecydowanie bardziej mi to odpowiada niż jarmarki.

Lubię patrzeć w oczy słuchaczy, odpowiadać na pytania i rozmowy po spotkaniu.

I tak też było teraz - cudownie i przyjaźnie.

Wielka to zasługa Nikoletty Stachury  i Pani Tereni Wądzińskiej!

Dziękuję Wam z całego serca!

Nikoletta Stachura i Teresa Wądzińska

Jeśli jesteście zainteresowani czym jest Vedic Art, odsyłam na mojego drugiego bloga - KLIK

Życzę Wam...

 

Życzę  Wam czasu rodzinnego, pełnego miłości i zrozumienia.

W życiu nic nie jest takie jakie wydaje się być :)

 Cieszmy się każdą chwilą.

Do poczytania nowy numer  MEDIUM, z ciekawymi artykułami, na 53 stronie jest parę moich słów o Vedic Art.

Zapraszam serdecznie

WIADOMOŚCI I WYPRAWKA MALARSKA NA WARSZTAT I STOPNIA VEDIC ART

Pojawia się tyle pytań jak należy się przygotować na kurs Vedic Art, że zebrałam wszystko w jednym miejscu.

 

Vedic Art nie jest religią, żadną. 

To czas dla Ciebie. Tylko dla Ciebie.

Dajesz go sobie w chwili, kiedy czujesz, że na niego zasługujesz i chcesz czegoś więcej niż tylko dom-praca.

Dlatego na kursie mamy wyciszony telefon.

Znalezienie ciszy w sobie to bardzo ważny moment i jest jednym z etapów malowania metodą Vedic Art. Dlatego też nazwałam ją medytacją w ruchu.

 

Nie trzeba pościć ani umartwiać się.

 

Vedic Art to odnajdywanie dziecka w sobie.

Radości czystej i ogromnej, którą w pośpiechu dnia codziennego gdzieś zgubiliśmy.

Często w trakcie poznawania kolejnej zasady uczestnicy śmieją się z całego serca i mówią, że dawno tak nie było - to wspaniałe chwile :)

 

Wyprawka malarska na warsztat I stopnia Vedic Art

Składają się na nią:
- kartki, ołówki różnej twardości, pastele, kredki.
-farby akrylowe najlepiej w tubkach zestaw podstawowy – biała, czarna, czerwień, zieleń, niebieski
-farby akrylowe w barwach uzupełniających, odcieniach kolorów podstawowych, „ulubione”kolory uczestnika.
- farby metaliczne, brokatowe itp farby akrylowe niestandardowe
Kolorystyka jest dowolna i nie ma znaczenia dla procesu tworzenia, warto jednak mieć do dyspozycji więcej kolorów w tubach nie mniejszych niż 50ml.

• - masy do tworzenia struktur, kleje, piaski, żwirki, kamyki, szklane elementy.
• - podobrazia różnych formatów – 8-10 sztuk. Dobrym rozwiązaniem jest też zagruntowane płótno z metra, które będzie można dociąć do swoich potrzeb. Bardzo dobrze sprawdzają się też bloki z płótnem.
• - Malujemy wszystkim czym się da: pędzle, szpachelki, dłonie, szczoteczki, tacka do mieszania kolorów, pojemnik na wodę.
  Proszę pamiętać, że te materiały są Państwa własnością i będą stanowiły bazę do dalszego rozwoju.

Przygotowując wyprawkę dajcie sobie czas. Bawcie się wybieraniem swoich barw. Niech Wam to sprawia radość :)

Ja maluję farbami firmy POLYCOLOR, ich kolorystyka jest szeroka i bardzo mi odpowiada. Posiadają równowagę między ceną, a jakością. Oczywiście dopuszczalne są wszystkie inne firmy.
Dlaczego farby akrylowe? Ich czas schnięcia, zasadnicza bezwonność i rozpuszczalność w wodzie to doskonałe atuty.

Istnieje możliwość bym ja przygotowała wyprawkę w zależności od zadysponowanej kwoty, nie mniej jednak niż 150,00.

"co we mnie cierpi, że ciebie nie cierpię...."

Wysłuchawszy tych słów pierwszy raz oburzyłam się.

Dziś w perspektywy przeżytych chwil jakimi mnie doświadczyło życie wiem, że prosta mądrość płynąca z tych słów jest najlepszym DAREM CODZIENNOŚCI jaki mogłam tamtego dnia dostać.

Dziś, gdy coś TAK BARDZO mnie dotyka, zastanawiam się co we mnie jest do zmiany, że właśnie to mi przeszkadza.

Takie LUSTRA dostaję co dnia.

I choć czasami doświadczanie bólu obcowania z nimi jest wielkie, patrzę na owoce, a nie skupiam się na bólu.

Odbija się nich to, co jest mi najbardziej potrzebne do oczyszczenia, przerobienia, albo dorośnięcia do tego.

Dziś często siłę daje mi cytat:

"nie ma miejsca na ciele mistrza, które można zranić"

I wiem, że mistrzem jestem tylko i wyłącznie dla siebie, a dla innych jestem lustrem.

VEDIC ART dla "MEDIUM"

Niedawno napisałam parę słów dla Internetowego pisma ezoterycznego MEDIUM - klik

o moim postrzeganiu Vedic Art i zmianach jakie dokonuje w moim życiu.

To parę zdań to tylko jeden wątek. Vedic Art jest procesem zmian, które dzieją się jeśli tylko jesteśmy na to gotowi.

Ważnym też jest wybrać sobie przewodnika w tym procesie, by czuć się bezpiecznie i komfortowo.

Zapraszam do wspólnej drogi.

PASJE I SMAKI

Jakiś czas temu odbyłam wirtualną rozmowę z Ilonką Klein-Tragier
Ilonka prowadzi pismo internetowe PASJE I SMAKI. Piszą w nim świetni ludzie o gotowaniu, swoich pasjach i smakach życia. Polecam Wam na wieczorną lekturę.
Ilonka poprosiła mnie o krótki wywiad do swojej gazety.
Miał być krótki, 2-3 pytania... ale się nie dało.

 Reszta artykułu w gazetce Ilony.

Ilonka, z całego serca Ci dziękuję

NIE MA TWOJEGO MIASTA, ZADZWOŃ

Vedic Art pojawiło się w moim życiu naturalnie. Jako dopełnienie mojej drogi życiowej, mojego rozwoju.

Vedic Art jest terapią. Pozwala zrozumieć siebie. Przepracować to co siedzi w duszy i gryzie.

Mówi się, że jest dla każdego. Nie zgadzam się z tą teorią.
Vedic Art jest dla tego, kto jest gotowy wybrać się w podróż w głąb siebie.


Osoby, które nie są gotowe widzą w tych obrazach plątaninę kresek, bazgroły. Często łatwiej jest powiedzieć, ze to bazgroły niż spojrzeć i poczuć. Nie ma w tym niczego złego. Tak jest i już.

W vedicowych obrazach każdy widzi to, co mu w duszy gra. Własne nieprzepracowane emocje, swoje radości, trudniejsze relacje.

Twórczość wszystkich prawdziwych artystów - niezależnie od tego, czy oni sami o ...tym wiedzą - powstaje za stanu, w którym umysł znika, z wewnętrznej nieruchomej ciszy. Dopiero potem umysł nadaje kształt twórczemu impulsowi lub przebłyskowi natchnienia.
Eckhart Tolle 
To jedna z zasad Vedic Art.

- A co Ty Rudasku widzisz w obrazku?
- Anioła. Ale to nie słodki pultas, tylko potężna postać. Sprawia wrażenie groźnego, ale to nie to. Budzi respekt. Skrzydła ma złożone i sięgają mu one ponad głowę. Ubrany jest w długą szatę, związaną czymś w pasie. Za nim podąża światło, w niemal tym samym kształcie. Wygląda, jakby je prowadził: jakby zaraz miał wyjść z płótna i światło pociągnąć za sobą do naszego świata.
... 

- Ale wiesz, to co mnie totalnie wciaga w Twoich obrazach, to fakt, iż każde spojrzenie na nie powoduje, że za każdym razem widzi się je inaczej. Motyw główny nie zmienia się, ale detale sprawiają wrażenie zmiennych. Te obrazy żyją. To niesamowicie fascynujące.

 - Bo takie właśnie jest vedic jeśli jest prawdziwie z podświadomości, a nie malowany żeby był słodziaczkowy i się sprzedał. Niektórzy postrzegają vedic jako pastelowe barwy, skrzydlate aniołki i cuda wianki ,a to tak nie jest.

Jak się wyłączysz i pozwalasz płynąć to nie zawsze "przychodzą" słit obrazki. Jeśli malujemy żeby przpracować jakiś temat to ile procent jest prześlicznych tematów

dziękuję Ci Rudasku za te słowa.

 - Nie ma za co dziękować. Najpiękniejsze rzeczy powstają, gdy tworzone są z potrzeby serca i duszy. Wtedy poruszają. A piękno to nie lukier. Dla mnie Twoje obrazy to nie śliczne pejzaże. Czasem trzeba się im głęboko przyjrzeć, by coś dostrzec. Ale wtedy... wtedy one wyciągają do nas ręce. Ty wiesz, co mam na myśli. 
 
Powyżej rozmowa z  Lady Butterfly

UKW

Ogólnopolska konferencja naukowa

Kądziel - kołyska - lutnia - łoże.

Atrybuty kobiecości na przestrzeni dziejów

Bydgoszcz, 17-18 września 2013 roku

Zabrałam słuchaczki w moje światy.

Opowiedziałam Paniom o Vedic Art, obejrzałyśmy obrazy. Było wielkie zadziwienie, że są malowane intuicyjnie, najczęściej dłońmi. Bywa, że z zamkniętymi oczami.

 

Później to co Kobietki lubią najbardziej, czyli ciuszki! Opowiadałam o jedwabiach, rozkładaniu wełny. O malowaniu wełną subtelnych obrazów. Specyfice tych ubrań i ich niezwykłości.

Świetnie się bawiłyśmy.

 

Konferencja na UKW

 Serdecznie zapraszam na:

Ogólnopolska konferencja naukowa

Kądziel - kołyska - lutnia - łoże.

Atrybuty kobiecości na przestrzeni dziejów

Bydgoszcz, 17-18 września 2013 roku

Konferencji towarzyszy wystawa dzieł

Katarzyny Hojan - Sitkowskiej

oraz

Darii Maroń - Ptak

Honorowy patronat nad konferencją objął

Prezydent Bydgoszczy Rafał Bruski

                    

Okładka: obraz Dominiki Zatylnej, studentki II roku historii IHiSM

17 września 2013 r.

8.30-9.00 Rejestracja uczestników (Hol przed AULA Copernicanum)

9.00-9.30 Otwarcie konferencji (AULA)

9.30-11.30 Sesja plenarna (sala koncertowa Copernicanum)

Prof. zw. dr hab. Włodzimierz Jastrzębski (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Obraz życia zachodniopruskich kobiet na podstawie leksykonu Hugo Rasmusa z 1984 r.

Doc. PhDr. Michaela Hrubá, Ph. D. (Univerzita J. E. Purkynĕ v Ustí nad Labem), Kobieta jako część społeczności miejskiej w XVI wieku

Mgr Julia Kupidura (Uniwersytet Marii Curie Skłodowskiej), „Tylko nie ten gender!” Kryterium kulturowej tożsamości płci w warsztacie badawczym historyka

Mgr Joanna Staśkiewicz (Uniwersytet Europejski Viadrina Niemcy), Kwestia gender w polskim Kościele katolickim

Dyskusja

11.30-12.00 Przerwa kawowa

12.00-14.00 PANEL 1 - część I (sala nr 5, parter)

Kobieta w przestrzeni prywatnej

Dr Barbara Kowalska (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie), Od narodzin do śmierci - o przeznaczeniu średniowiecznego łoża

Dr Agnieszka Jakuboszczak (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Żona doskonała. Obraz kobiety w staropolskich mowach weselnych ze zbiorów Biblioteki Kórnickiej PAN

Dr Anna Łysiak-Łątkowska (Uniwersytet Gdański), Wpływ kobiet na aranżowanie małżeństw w II połowie XVIII wieku

Mgr Jarosław Pietrzak (Uniwersytet Łódzki), Zagubiony pierścionek. Perypetie wokół sprawy rozwodowej Teofili z Ostrogskich-Zasławskiej z Józefem Karolem Lubomirskim w latach 1693-1702

Mgr Pawlik-Kwaśniewska (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), Córka, żona, matka. Kobieca prywatność, a oświeceniowy utylitaryzm

Dyskusja

12.00-14.00 PANEL 2 (sala nr 6, parter)

Kobieta w przestrzeni publicznej. Działalność pedagogiczna i wychowawcza

Dr hab. Anna Szylar (Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Tarnobrzegu), Atrybuty kobiecości za murami żeńskich klasztorów klauzurowych w Rzeczpospolitej w XVII 

i XVIII wieku

Dr Małgorzata Stawiak-Ososińska (Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach), Jak to niewiasty we Lwowie na akuszerki się kształciły (przyczynek do dziejów polskiego szkolnictwa położniczego drugiej połowy XIX wieku)

Dr Monika Nawrot-Borowska (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Piastunka, niania, opiekunka dziecięca w świetle poradników z II połowy XIX wieku i początku XX wieku (1850-1918)

Mgr Marcelina Knop (Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie), Nowatorskie spojrzenie na wychowanie dziewcząt w XIX-wiecznej koncepcji pedagogicznej 

bł. Marceliny Darowskiej

Dyskusja

12.00-14.00 PANEL 4 (sala nr 7, parter)

Kobieta w różnych kulturach i społecznościach

Prof. UW dr hab. Magdalena Dąbrowska (Uniwersytet Warszawski), Kobiety 

w kulturze rosyjskiej przełomu XVIII i XIX wiek (na podstawie czasopism przełomu XVIII i XIX wieku)

Mgr Aleksandra Melisa Abramowicz (Polska Akademia Nauk Warszawa), „Nie chcę kądzieli, kołyski, warganu, skór jaczych za łoże w gerach mi służących, zaś pragnę strzał i kołczanu, a jak nie - to już Ci pędzla i dłuta”. Atrybuty kobiecości przedstawicielek płci pięknej w Mongolii na przestrzeni dziejów – droga Mongołek od redukcji stereotypizacji do glorii sukcesów

Dr Anna Haratyk (Uniwersytet Wrocławski), Być kobietą na Huculszczyźnie - życie codzienne kobiet w Karpatach Wschodnich na przełomie XIX i XX wieku

Dr Anita Gostomska (Uniwersytet Gdański) „Pióro w wątłych dłoniach”. Rozważania na temat chorwackich pisarek przełomu XIX i XX wieku

Dr Barbara Techmańska (Uniwersytet Wrocławski), Być kobietą w Zagłębiu Miedzowym. Role mieszkanek Zagłębia Miedziowego od momentu ukształtowania się okręgu przemysłowego po czasy współczesne

Dyskusja

14.00-15.00 Przerwa na lunch

15.20-17.20 PANEL 1 - część  II (sala nr 5, parter)

Kobieta w przestrzeni prywatnej

Mgr Agata Wesołowska (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), Kobieta w pałacu i we dworze. Miejsce (w) historii, historia miejsca

Dr Ewa Baniecka, Pusta kołyska jako atrybut współczesnej kobiecości. Problematyka aborcji i poronienia na wybranych przykładach z literatury i publicystyki

Mgr Agnieszka Małek (Uniwersytet Gdański), Przygotowanie kobiety do macierzyństwa w świetle poradników dla rodziców z lat 1918-1970

Dr Agnieszka Wedeł-Domaradzka (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Macierzyństwo - od pewności do wątpliwości. Aspekty prawne i bioetyczne w kontekście urodzenia dziecka

Mgr Anna Szalast (Katolicki Uniwersytet Lubelski), Zjawisko seksualizacji kobiet 

i dziewcząt w przestrzeni społecznej

Dr Katarzyna Smyczyńska (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Geografia intymna. Królestwo dziewczynki Iwony Chmielewskiej

Dyskusja

15.20-17.20 PANEL  3 (sala nr 6, parter)

Kobieta w przestrzeni publicznej. Kobieta aktywna

Dr Agnieszka Janiak-Jasińska (Uniwersytet Warszawski), Od pianina do maszyny do pisania. Kobiety na rynku pracy biurowej na ziemiach polskich na przełomie XIX 

i XX wieku

Mgr Agnieszka Teresa Tys (Uniwersytet Warszawski), Samorealizacja kobiety na przykładzie Stefanii Sempołowskiej (1869-1944)

Mgr Urszula Kozakowska Zaucha (Muzeum Narodowe w Krakowie), Życie „pod prąd” Olgi Boznańskiej (1865-1940)

Dr Aleksandra Kaput-Wiśniewska (Akademia Muzyczna im. F. Nowowiejskiego 

w Bydgoszczy), Kobiety kompozytorki w polskiej kulturze muzycznej XX i XXI wieku

Dr Marek Sass (ZS im. Jana Pawła II w Gostycynie), Teresa z Plater-Zyberków Górska - szkic do porteru kobiety dzielnej

Dr Barbara Koc-Kozłowiec (Wyższa Szkoła Ekonomii i Innowacji w Lublinie), (H)aktywiści w sieci w percepcji kobiet

Dyskusja

15.20-17.20 PANEL 5 (sala nr 7, parter)

Śmierć i kobieta

Dr Katarzyna Justyniarska-Chojak (Uniwersytet Jana Kochanowskiego w Kielcach), „Utensilia mulieris” - atrybuty kobiecości w mieszczańskich inwentarzach pośmiertnych z terenu Małopolski w XVI-XVII wieku

Dr Magdalena Wilczek-Karczewska (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), Dobroczynność szlachcianek wielkopolskich w świetle testamentów (XVI-XVIII w.)

Dr Urszula Kicińska (Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie), Pozycja majątkowa szlachcianki w dawnej Polsce w świetle umów dożywocia

Dr Bernadetta Manyś (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), O uroczystościach pogrzebowych kobiet w wileńskim kościele akademickim w latach 1733-1763 słów kilka

Mgr Marta Muzioł (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Kobieca tożsamość w tekstach inskrypcji nagrobnych.

Dr Adam Bednarczyk (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), Opłakując ukochanego władcę. Obraz kobiecej lojalności i poświęcenia w obliczu śmierci na przykładzie bohaterki Sanuki no Suke nikki

Dyskusja

19.30 Uroczysta kolacja

18 września 2013

9.00-11.00 PANEL 6 (sala nr 5, parter)

Kobieta w przestrzeni publicznej. Kobieta i władza

Dr Małgorzata Delimata (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Między koroną

a wyborem serca, czyli o konflikcie obszaru polityki ze sferą emocjonalną na przykładzie Jadwigi Andegaweńskiej

Mgr Agnieszka Słaby (Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie), Kobieta-polityk w czasach saskich

Prof. UO dr hab. Magdalena Ujma (Uniwersytet Opolski), Między domem rodzinnym a domostwem męża. Kariery panien i pań Zborowskich (XVI-XVII w.)

Dyskusja

9.00-11.00 PANEL 7 (sala nr 6, parter)

Kobieta w kulturze i sztuce

Dr Dorota Gorzelany (Muzeum Narodowe w Krakowie), Świat kobiety malowany ręką mężczyzny - obraz życia kobiet w greckim malarstwie wazowym

Dr Witold Brzeziński (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Obraz kobiety w De regimine principum Idziego Rzymianina

Dr Katarzyna Chmielewska (Akademia im. Jana Długosza w Częstochowie), Dewotka czy kusicielka? Obraz kobiety w średniowiecznych śląskich kronikach klasztornych

Dr Anna Jakimyszyn (Uniwersytet Jagielloński), Żydówka i jej świat w świetle XVII 

i XVIII-wiecznych modlitewników

Dr Barbara Gawęcka (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Przedstawienia św. Tekli 

w sztuce polskiej

Dyskusja

9.00-11.00 PANEL 8 (sala nr 7, parter)

Między wykluczeniem, a przynależnością

Dr Andrzej Purat (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Kobiety - więźniarki w polskich i niemieckich zakładach karnych w XX wieku

Mgr Jacek Biskupski (Ośrodek Poradnictwa Rodzinnego i Interwencji Kryzysowej 

w Ślesinie), Jakość własnego życia kobiet uzależnionych od alkoholu

Dr Piotr Gołdyn (Centrum Doskonalenia Nauczycieli w Koninie), Ulżyć doli kobiety. Działalność resocjalizacyjna siostry Ludbergi Janiszewskiej wobec prostytutek 

w Poznaniu (1929-1940)

Mgr Monika Wysińska (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), „Czarownice, dzieciobójczynie, morderczynie, oszustki…, czyli kilka uwag o karze śmierci wobec kobiet”

Dyskusja

11.00-11.30 Przerwa kawowa

11.30-13.00 Sesja plenarna (sala koncertowa Copernicanum)

Dr hab. Danuta Kowalewska (Uniwersytet Mikołaja Kopernika), Wnuczki Pandory? O potrzebie badań gender w literaturze dawnej

Mgr Kamila Kłudkiewicz (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza), Czy kolekcja dzieł sztuki mogła być atrybutem kobiecości? Wybrane aspekty kolekcjonerstwa kobiet w II połowie XIX wieku

Dr Tomasz Kawski (Uniwersytet Kazimierza Wielkiego), Kobieta w ruchu kibucowym w II Rzeczpospolitej (1918-1939)

Mgr Ada Klimczak (Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego), Ekofeminizm jako współczesny wariant filozofii ekologii

Dr Dagmara Fleming „Jeśli kobietę nazwiemy męczennicą, to największym jej katem i dręczycielem jest gorset”. Poszukiwanie higienicznego ubioru w świetle prasy i poradników kobiecych z przełomu XIX i XX wieku

Dyskusja. Podsumowanie konferencji

13.00-13.20 spotkanie z Katarzyną Hojan-Sitkowską autorką wystawianych prac

13.30 Lunch

Katarzyna Hojan Sitkowska,

urodzona w Bydgoszczy. Ukończyła Vedic Art Kurta Källmana w Szwecji. Mistrzyni ReiKi. Mieszka i tworzy w Bydgoszczy.

Przyjaciele i uczennice tak mówią o Kasi:

„Malowanie z Katarzyną to czas inspiracji i przepływu dobrej energii. Uśmiech i pozytywne wibracje przepływają między uczestnikami warsztatu i powodują, że czas staje w miejscu. Pod wpływem rozmowy, opowiadania zapuszczamy się w zakamarki siebie i wydobywamy z nich obraz, który zostaje uwidoczniony na płótnie. Dopiero po stworzeniu swego dzieła kontemplujemy je i z dystansu patrząc na uzyskane informacje  czerpiemy informacje ze swojej wiedzy tajemnej, często nieuświadomionej. Odkrywamy dla siebie swoje skryte myśli, uczucia, potrzeby, przeżycia. Często w postaci symbolu, użytej barwy, kształtu. Każdy ma swoja drogę wyrażenia i każdy kto ma możliwość dotyku może tworzyć. Pędzel, jakiekolwiek inne narzędzie, własna dłoń  czy też sam oddech, którym rozprowadzamy farbę tworzy określoną, tylko dla nas czytelną strukturę dzieła. Każdy kto przed nim staje snuje indywidualną opowieść, odczytaną według własnego kodu. Sposób przekazu Katarzyny jest niezwykle budujący, cierpliwy, ciepły. Jej wiara w dobro i szacunek dla drugiego człowieka powodują, że zarówno jej sposób przekazu i zachęcania do własnej twórczości  oraz osobiste prace mają moc żywego przekazu. Obrazy Katarzyny to obrazy, które „gadają”  otwierając duszę, umysł, emocje na nowe doznania”.

„artystka, która z miłości, marzeń i wewnętrznego ciepła wyczarowuje swoją niesamowitą empatią czuły obraz tego, co nam drzemie gdzieś na dnie serca. Kiedy indziej z rozdarcia, zagubienia i szarej codzienności wyplata spokój i maluje lekcję, która stanowi zalążek do zauważenia jasnej strony życia”

„Panią Katarzynę znam już dłuższy czas. Gdy tylko mam okazje na spotkanie z tą oryginalną i ciepłą osobą uśmiecham się od ucha do ucha. Miałam szczęście być u niej w pracowni. Już na progu stałam jak zaczarowana.  Uwagę przyciągały obrazy pełne ekspresji, kolorów i uczuć. Nie mogłam także oderwać wzroku od ręcznie zrobionych ubrań. Wykonane z ogromną precyzją i oddaniem kusiły niepowtarzalnym krojem i fakturą. Cały wystrój pracowni świadczył przede wszystkim o pasji oraz wyczuciu smaku autorki. Kiedy tylko będę mogła wrócę tam, by jeszcze raz ujrzeć to niezwykłe miejsce i gospodynię”.

Daria Maroń-Ptak

Urodzona w 1984 roku w Kielcach. Absolwentka I LO im. Stefana Żeromskiego w Kielcach. W 2009 roku ukończyła z wyróżnieniem za pracę teoretyczną „Abject Art” studia na kierunku Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych na Uniwersytecie Humanistyczno-Przyrodniczym Jana Kochanowskiego w Kielcach. Dyplom artystyczny wykonany w pracowni malarstwa pod kierunkiem prof. Małgorzaty Bieleckiej.

W 2011 roku ukończyła studia podyplomowe Wzornictwo Przemysłowe na Politechnice Lubelskiej.

Obecnie doktorantka w Instytucie Sztuk Pięknych UJK.

Mieszka i pracuje w Kielcach. Zawodowo związana z muzealnictwem.

Krajobraz po zmianie

The common good

Private use only

Prace, które tworzę, wynikają z moich bezpośrednich doświadczeń. Na początku przyjmują formę różnego rodzaju ekspresyjnych notatek. Dopiero w dalszym etapie mogą stać się obiektem rozważań w szerszym kontekście – społecznym, filozoficznym etc.

Obecne poszukiwania twórcze również mają swoje źródło w moich osobistych doświadczeniach. Zmiany, jakich doświadczyłam w ciągu kilku ostatnich miesięcy, ostatniego roku, czym były pojawienie się dziecka oraz rozpoczęcie funkcjonowania w społecznym kontekście rodzica – matki – stworzyły nową dla mnie sytuację. Jest to jednocześnie zmiana bardzo podatna na różnorodne interpretacje.

Bez tytułu

Macierzyństwo jest głęboko zakorzenione w cielesności, zwłaszcza w początkowym okresie, który sprzyja tak pozytywnym, jak i negatywnym emocjom. Poczucie izolacji, wyobcowania i przeciążenia, fizycznego ograniczenia i przywiązania do konkretnego miejsca – negatywne uczucia często towarzyszące adaptowaniu się do nowej sytuacji – w tym wypadku stały się punktem wyjścia, a sztuka okazała się środkiem terapeutycznym, służącym lepszemu poznaniu siebie samego i odreagowaniu emocji. Kolejnym etapem było budzenie się kontekstu społecznego z wtłaczaniem na kobietę-matkę pewnych tradycyjnie pożądanych, akceptowanych ról. Jest to jednocześnie obszar w sztuce – socjologicznego, genderowego ujęcia macierzyństwa, ról tradycyjnie kobiecych – prawdopodobnie najchętniej eksplorowany przez obecne kobiety artystki podejmujące się rozważań tematu macierzyństwa.

Kakofonia karuzelka

Konferencja odbędzie się w budynku Copernicanum UKW

ul. Kopernika 1, 85-074 Bydgoszcz

VEDIC ART

 

Stojąc na wzgórzu swoich marzeń rozpościeram skrzydła
czuję wolność i siłę, mam moc.
Tworzę i kocham.
Jestem sobą.
Jestem ponad...
Odnajduję nowe światy i umiem zabrać Cię ze sobą.
Do Ciebie należy decyzja...

K.H-S. 

11 sierpnia 2010 skończyłam kurs Nauczyciela Vedic Art, na wyspie Oland w Szwecji. 
Poniżej zdjęcie z moim Nauczycielem - Johannesem Källmanem,
synem twórcy metody - Curtem Källmanem.

Katarzyna Hojan-Sitkowska i Johannes Källman,

Malowałam tą metodą już wcześniej ucząc się jej w Polsce.
Czym jest Vedic Art?
Dla mnie wszystkim - kreacją, miłością, spełnieniem marzeń.

 

Moja sztuka odzwierciedla i jest odzwierciedleniem tego, gdzie jestem w moim życiu i co mówi moje serce do mnie poprzez kolory, kształty i symbole. 

Dlatego niezmiernie cieszę się, że wracam do malowania.